เพียงผ่านมา จากฟ้า หรือไรเจ้า

เพียงผ่านมา จากฟ้า หรือไรเจ้า
ผ่านมาเย้า ให้ใจ เฝ้า ใฝ่หา
ผ่านมา ยั่ว ให้ ใจยิ้ม ติดตรึงตรา
แล้วเจ้าลา ร้างไป ไม่หวนคืน


ลับร่างเจ้า ทิ้งเงาไว้ ในใจข้า
รับรู้ไว้ นะแก้วฟ้า ข้าสะอื้น
แม้นได้พบ สบตา พาใจชื้น
ไม่อาจฝืน ชะตา อยู่เคียงกาย

คล้ายดาวตก เพียงผ่าน ดาวพันหมื่น
คล้ายเช้าตื่น จากฝัน พลันสลาย
คล้าย ใบไม้หล่น ต้องน้ำ เป็นวงพราย
คล้ายแสงหาย ที่ปลายฟ้า คราย่ำเย็น

ถึงแสงสวย รวยริน ที่โค้งฟ้า
แต่แสงล้า ฟ้ามืดดำ น้ำตาเซ็น
รินจากฟ้า ให้ข้าเศร้า แม้นไม่เห็น
น้ำค้างฟ้า ข้ารู้เป็น น้ำตาเจ้า…

ที่เศร้าใจ

แด่ น้ำตาฟ้าที่ค้างอยู่บนบุปผายามเช้าที่ทำให้หวนคำนึงถึงเรื่องราวในกาลก่อน…
——————————————————-

เซ็งมากมายมหาศาลบานตะไท
กำกำกำกำกำกำกำกำกำกำกำกำ
กู มัน อ่อน
กู มัน ซวย

ที่มา บอร์ดอะเดย์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: