ที่เหลือก็ svn help เอานะจ๊ะ

เปลี่ยวก็คือ หวิวๆ ไม่มีอะไรทำ แต่ อยากทำอะไรไม่รู้

ยามคึก ก็คือ ยามที่ไม่แอบหลับ

ยามตึก คือ ยามที่อยู่เฝ้าตึก

ยามบึก คือ …

ส่วนยามดึก ก็คือ ขณะนี้เวลา 3:40AM

แต่ฉันยังไม่อยากนอน

เพราะคิดถึงเธออยู่

นั่นไงเล่า

เป็นเรื่องแล้วไหม
มาให้ฝันถึงซะดีดี

ปล. นี่มันจะเช้าแล้วนี่หว่า เปลี่ยวซะนาน
ปร. คิดถึงเพื่อนๆ ด้วยนะ อยากกินเบียร์เอียเอียยยย

ประสบการณ์ดีดีในโลกนี้อย่างหนึ่งนั้น

ก็คือการได้รู้จักคุณ

อากาศปรอดโปร่ง

ลมพัดบางเบา
อณูเดิมละล่องไกล

แต่ประทับไว้แล้วในดวงจิต

ลองหลับตา

หายใจเข้า

ฟังเสียง

หวานไหมครับ

เนิ่นนาน
คิดถึง
ทุกวัน

ข.

ผมง่วง
ผมนอน
ผมฝัน

ผมพบ
ดีใจ
ผมง้อ

ผิดหวัง
ผมตื่น
ผมเหงา

ผมนอน
ไม่หลับ
ไม่ฝัน

ข้างนอก
ฝนตก
ผมรอ

ในห้อง

คนเดียว

1.
วันนี้ไม่เป็นเหมือนอย่างก่อน
ทุกคนหายไปไหน
เงินที่ติดไว้ไม่เอาใช่มั้ย
หวังว่าไม่เหงากันนะ

2.
จังหวะชีวิต
ต้องไม่เหมือนเดิมซ้ำซ้ำ
จึงจะสวยงาม
แต่ต้องให้คล้องกัน
จะได้ไพเราะอย่างลงตัว

3.
แรกวันที่เริ่มทำงาน
คนเก่าเขาแปลกไปในบางที
ถึงจะทำงานทุกวัน
อนุญาติให้กรอเทปกลับไปดูได้นะ
แต่อย่าดูมากล่ะ

เดี๋ยวจะคิดถึง

TinyMCE + IMCE

+ ความรู้ php + Drupal module อีกนิดนึง

ซึ่งเมื่อลงโมดูล TinyMCE และ IMCE แล้ว

1. ใน setting ของ TinyMCE สร้างโปรไฟล์ใหม่เพื่อใช้เฉพาะกับ หน้า edit ของ webform
2. ไปตั้งที่ Button and Plugins โดยเลือกเอาเฉพาะที่ต้องการโชว์
3. ไปที่ Visibility แล้วเลือกออพชั่นที่ให้เราใส่ code PHP เข้าไปได้
4. ใส่โค้ดเข้าไป
   <?php
   $path = $_GET['q'];
   $pattern = “!.*/*node/(\d+)/edit!”;

   $nid = preg_replace($pattern, “$1″, $path);
   if (node_load(array(‘nid’ => $nid))->type == ‘webform’) return TRUE; else return FALSE;
   ?>
   เป็นว่าเสร็จ

แต่ถ้ามีใครมีวิธีที่ดีกว่า ก็บอกกันมั่งนะครับ ^^

เพราะอากาศไม่เปลี่ยนแปลง
ยังคงแห้งแล้ง .. เหมือนเดิม

ต้นไม้ทีี่ผมปลูกไว้
ไม่มีอาหารหรือน้ำตกถึงท้องมันสักที

วางไว้กลางแจ้งหวังจะพึ่งน้ำจากนภา
แต่นางฟ้าก็ยังใจร้ายเหมือนเดิม

ตอนตีสี่มีรายงานทางโทรทัศน์ว่าคณะปฎิวัติห้ามปลูกต้นไม้
ผมก็ไม่ได้ขัดขวางอะไร

เพียงแต่ต้นไม้นี้รากหยั่งลึกนัก
แม้ลำต้นจะเล็กนิดเดียว .. ก็ตาม

ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยมาเท่าไรกิ่งก้านของต้นไม้ยังไม่ขยายราวแต่จะหดลงไปด้วยซ้ำ
ไม่เป็นไรผมจะปล่อยมันไว้อย่างนี้และสักวันก็คงจะมีใครสักคนมาถอนรากกำจัดโคน

มองๆ ไปไม่มีอะไรสำคัญในความฝันของผู้คนเพียงตื่นมาแล้วพบว่าสิ่งนั้นมันลวงตา
ภาวนาเพียงว่าให้มันผ่านไปพ้นคืนหนึ่งๆ เพียงพรุ่งนี้เราจะฝันกันใหม่ อย่างนี้เรื่อยไป

ผมตื่นมา ท่ามกลางทุ่งหญ้าแห่งนี้สวยสดเขียวขจี ท้องฟ้่าสดใส
สดชื่น ในอากาศ หากอยู่ ณ ที่นี้คงไม่มีใครคิดสั้นฆ่าตัวตาย
ภูเขาสวยรอบล้อม มีแม่น้ำไม่ไกลจากสายตา แต่ทว่า …
ไม่มีผู้คน
แล้วทำไมมีแต่ควาย เหี้ย และสัตว์อื่นมากมาย
คงไม่แปลก แถวนี้ความเจริญคงยังไม่มาถึง
ดังนั้นผมจึงเบาใจ และพักผ่อนนอนตามสบาย

ผมตื่น
ค่ำนี้ท้องร้องยิ่งนัก หากไม่ได้อาหารกินขอตายดีกว่า
หมูุ่สัตว์ และต้นไม้ ช่วยหุงข้าวไม่ได้ สวยงามเท่าไรก็ตาม
หมู่สัตว์ และต้นไม้… หายไปไหนแล้ว …

ยังไงก็ขอหาข้าวกินก่อน อย่าใจร้อนต้องใจเย็น
มี F-12 อยู่ข้างๆ ผมเลยขึ้นไปขับเพื่อว่าจะได้ไปหาร้านข้าวแถวนี้
ไม่มี .. วนเวียนอยู่ 648579 รอบ ก็ไม่พบร่องรอยๆใด
เลยลงจอด และหาทางใหม่ ต้นไม้ กลับมาแล้ว
แต่มันสูงเกินไป หาที่จะเอาดอกและผลมันนั้นไม่
จะปีนได้อย่างไรเล่า หนามรอบต้นอยู่อย่างนี้

ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงคนข้างห้องมันเอากัน
โดยไม่แคร์ว่าอีกเสียงหนึ่งเจ้าของตึกกำลังด่าลูกค้าที่ไม่จ่ายเงิน
ทีวีเปิดค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืนรายงานข่าวคดีข่มขืนรุมโทรมชายแก่

โลกนี้บางทีกว้างใหญ่เกินไป บางทีก็แคบไป
ผมมีนิวเคลียร์ที่เตรียมไว้อยู่ 4879 ลูก ซึ่งได้ตั้งวงจรเอาไว้
เป็นอาวุธที่ทำร้ายแต่มนุษย์และคอนกรีตเท่านั้น
ดูเวลา .. อีกใน 3 วินาทีนี้ .. ตูม!!!

ผมตื่นขึ้นมา เวลา 6 โมงเช้า แม้อากาศไม่ค่อยสดใส
ใจผมก็ชุ่มชื้น
ดอกไม้ได้เตรียมไว้แล้ว ยังสดอยู่เหมือนเดิม
วันนี้วันเกิดเค้า ผมก็เลยโทรไปหาเพื่อจะมาใส่บาตรกัน

หลังทำบุญ ก็ไปหาร้านอาหารเช้ากินกัน
วันนี้ผมมีความสุข

อันนั้นผมฝันไป
แม้ผมจะเห็นนางฟ้าไม่ใส่กางเกงใน
มีสิทธิอะไรจะไปทักท้วงหรือหวงห่วง
นางฟ้าจู๋จี๋กับเทวดา หรือนางฟ้าจะลงมาเดินเล่น
ต้นไม้ของผมก็สูงเท่าเดิม

ก็มันเป็นอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว
ตันไม้จะไม่โต ผมก็ไม่ว่าอะไร

เพียงตอนนี้ในสายตายังมองท้องฟ้าได้อยู่ และมีข้าวกิน
ก็รอแค่คนมาถอนต้นไม้ทิ้ง สักที แล้วกัน
แล้วจะให้หอมสัก 4-5 ฟอด แถมกอดให้ด้วยอีกที
เนอะ เนอะ ^^

ตั้งใจว่าปฏิทินของผมจะไม่มีวันที่ 14

ตอนนี้ยังหนาวอยู่…

๑. พ่อเล่าให้ฟังว่า จริงๆแล้ว ผมชื่อ “นิล” ไม่ใช่ “หนุ่ม” แต่ว่าลุงๆ ชอบเรียกกันว่า “ไอ้หนุ่ม” ดังนั้นแล้ว ไอ้นิล มันก็หายไปซะยังงั้นเลย (ไอ้นิลซำบายดีบ่) ซึ่งเรื่องนี้ตอนแรกเราก็ไม่เชื่อ เพราะมันเป็นไปได้ยากที่คนเราจะยอมให้ชื่อๆ หนึ่งหายไปจากความทรงจำ อาจจะคล้ายกับเหตุการณ์ตอนที่เราลืมชื่อเพื่อน แต่กลับจำชื่อผู้ปกครองที่น่ารักของมันได้แทน คิดๆ ไปแล้วก็สงสัยว่า ไอ้นิล มันจะอาจจะอยากเอาร่างของมันคืนก็ได้ แล้วตัวตนที่เป็นไอ้หนุ่มตอนนี้ก็คงหายไป บ้าไปแล้ว…

และก็หวังว่าชื่อ “หนุ่ม” คงจะไม่ถูกใครบางคนลืมไปอีกครา

๒. ตอนอยู่ประถม เคยมีคนมาจีบ ที่เห็นชัดๆ คือ หนึ่งคน เราก็เพิ่งรู้ตัวตอน ป.๕ แล้วนึกย้อนไป อ๋อ ตอน ป.๔ คนนี้เคยเข้ามาช่วยเรากินข้าวที่ไม่หมดนี่หว่า(กลัวครูด่า) เคยชมเราต่อหน้าเพื่อนๆ นี่หว่า แต่เราก็ไม่สนใจ ๕๕๕ แต่พอเราสนใจ เธอก็เิริ่มปันใจให้ชายอื่น(เริ่มมีการหึง และคิดไปเอง) จำไ้ด้ว่าตอนนั้นเธอนั้น หน้าตาคล้ายๆ โฟกัสเลย คือสวยสุดในชั้นเรียน ไอ่พวกแฟนคลับ(เกเรๆ)เคยมา(ทำเป็น)แกล้งเราให้เธอนั้นมา่ช่วย แล้วเธอนั้นก็บ้าตาม แต่เราก็ไม่คบเป็นแฟนกันเพราะ…

เอ .. เพราะอะไรหว่า

๓. ผมเคยอยากเป็นตำรวจ เพราะว่าพ่อชอบ และบอกให้ฟังอยู่บ่อยๆ ว่า ถ้าได้เป็นตำรวจ เค้าจะดีใจกันทั้งบ้านเพราะ เป็นอาชีพที่มีเกียรติ มั่งคง และถ้าได้ตำแหน่งสูงๆ นี่ยิ่งดีใหญ่ แต่ก็มาเปลี่ยนความคิดอยากเป็น วิศวกร ก็เพราะว่าพ่อชอบ(อีกแล้ว) มาบอกว่าวิศวกรเงินเดือนดี ใช้ความรู้มาก และอีกมากมาย บลา บลา และเราก็เลยชอบมาตั้งแต่นั้น ทั้งๆ ยังไม่รู้ว่า วิศวกร มันทำอะไร(วะ)

และได้เรียน วิศวะ-คอมพิวเตอร์ เพราะติดใจความมหัศจรรย์ของมันมาตั้งแต่ ป.6 ก็เลยถามพี่ เพื่อนๆ และพ่อไปว่า ต้องเรียนอะไร เค้าก็บอกว่า วิศวกร-คอมพิวเตอร์ นั่นเอง แต่จริงๆ ตอนแรกที่เลือกสาขา ตอนเข้ามหาลัยฯ ก็ยังสับสนว่าจะเลือกไรดีกันแน่ แต่ก็ตั้งใจไว้ว่าต้อง วิศวะ แน่นอน!

เคยจะไปสอบ ถาปัด กะ เศรษฐศาสตร์

๔. ผมชอบศิลปะ โดยเฉพาะการวาดรูป หรือการระบายสี รวมถึงการเขียนหนังสือ ถึงแม้ไม่มีฝีมือนัก แต่ก็มีใจรัก หรืออาจเพราะเป็นคนที่จิตใจอ่อนไหว(กับความรัก) ก็ไม่ทราบได้ ผมชอบวาดรูปผู้หญิง เพราะเวลาวาดมันมีความสุข และรู้สึกว่าสวยงาม เหมือนมีแรงบันดาลใจ ถ้าเป็นสีน้ำก็ต้องพวกวิว หรือต้นไม้ และความมั่ว เป็นต้น ผมรู้สึกว่าเป็นคนที่ทำตามอารมณ์ของใจมากมาก ชอบทำตามความรู้สึก และเวลานั้นเหตุผลก็จิ๊บจ๊อยไปเลย

แต่ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกว่าความรู้สึกของผมมันบอกว่าผมรู้สึกอะไรบางอย่าง อย่างรู้สึกได้แล้วหละ
ก็แค่ความรู้สึก อะไรอย่างหนึ่ง อ่ะนะ

๕. ผมลืมบอก ว่าผมเกิดวันศุกร์ที่ 2 พฤษภาคม แล้วก็ไม่รู้จะพิมพ์อะไรก็เอาทำนายดวงไปละกัน

ชาย-หญิงใดเกิดปีขาล ธาตุไม้ ชันษาเป็นยักษ์ผู้หญิง มิ่งขวัญสิงอยู่ต้นขนุนหรือต้นรัง ผู้เกิดปีขาลสิริตกที่บ่าขวาของพรหม ปีขาล พูดจามีคารม ไม่กลัวเกรงผู้ใด เป็นคนมีนิสัยร่าเริง อารมณ์ดีอยู่เสมอ เป็นคนทำตัวขาดทุกข์สนุกเหมือนไม่เดือดร้อนอะไร เป็นคนรอบรู้ทุกด้าน ชอบเรียนวิชาการต่างๆ แต่จะไปอยู่ต่างถิ่นจึงจะดี และเป็นคนชอบเดินทางไกลไม่อยู่กับที่ ถ้าหากเป็นหญิงมักจะมีสองผัว และเป็นคนเจ้าชู้สักหน่อย เมื่ออายุถึง 17, 26, 28, 45, 51 ปี จะเคราะห์ร้ายในปีนั้น 1 ครั้ง

คำพยากรณ์เหตุการณ์ช่วงนี้
พระราหูเข้าเสวยอายุแทรกพระศุกร์ ชายผิวเนื้อดำแดง ตาเหลือกท้องใหญ่ มาแต่ทิศพายัพจะทำให้เสียเงินทองและทรัพย์สิน ให้พึงระวัง หรือมิฉะนั้นให้ระวังอาหารเกี่ยวกับสัตว์ ๒ เท้า ๔ เท้า มิฉะนั้นจะเกิดพยาธิในท้องถึงกับป่วยไข้ได้รับความลำบาก

แล้วผมจะกินอะไร…

tag ต่อละนะ : แบงค์, จ๋า, ฝน, อุ้ม, ฆ้อง

จะพร่ำเพ้อมากไปไหม
จะอะไรกันนักหนา
จะร้องร่ำรำพันกันทำไม

ไม่เคยจำได้ว่ามีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน
ที่ิอวัยวะตรงอกข้างซ้ายจะร้อง จี๊ดจี๊ด
ไม่ต้องฟัง ไม่ได้ยินหรอก

ไม่ใช่ปัญหาหรอก หากว่าพรุ่งนี้มันจะหายไป
ไม่ต้องกังวลหรอก ความจริงของชีวิต
ยังไม่ทันได้เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำไป

เพียงแต่ตอนนี้
มันจะทนไม่ไหว
ก็เท่านั้นเอง

ความเศร้าเสียใจไม่ควรแบ่งปัน
ผมคิดว่าเช่นนั้น
แต่ผมไม่ได้เศร้าหรือเสียใจ
เพียงแค่แปล๊บแปล๊บ .. เท่าันั้น

ทุกอย่างยังคงสวยงาม

อึดอันตันใจทนไม่ไหว
ขอระบายเพียงเล็กน้อย

นิดเดียว
และแปปเดียว